Ο φραπές που γεννήθηκε στη ΔΕΘ: Από τυχαίο πείραμα σε ελληνικό σύμβολο
Για τους Θεσσαλονικείς, ο φραπές είναι κάτι παραπάνω από καφές. Είναι στάση ζωής, είναι το «χαλαρά» που χαρακτηρίζει την πόλη.
Από το 1926, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο εκθεσιακό γεγονός της χώρας. Ένας θεσμός που συνδυάζει πολιτική, οικονομία, καινοτομία και διεθνείς συνεργασίες. Κάθε Σεπτέμβρη, η Θεσσαλονίκη μετατρέπεται σε κέντρο εξελίξεων, καθώς η πρωθυπουργική ομιλία στη ΔΕΘ καθορίζει την ατζέντα της χρονιάς, ενώ τα περίπτερα φιλοξενούν από πολυεθνικές και start-ups μέχρι εθνικές αποστολές και τεχνολογικά επιτεύγματα.
Ο μύθος του φραπέ στη ΔΕΘ
Το 1957, στα περίπτερα της Nestlé, γεννήθηκε τυχαία ένα νέο ρόφημα. Ο Δημήτρης Βακόνδιος, μην έχοντας ζεστό νερό, χρησιμοποίησε σέικερ και κρύο νερό για τον στιγμιαίο καφέ του. Ο αφρός που δημιουργήθηκε έγραψε ιστορία και ο φραπές έγινε «σημείο αναφοράς» της ελληνικής καθημερινότητας. Ένας καφές που δεν σερβιρίστηκε σε χρυσό δίσκο, αλλά σε πλαστικό ποτήρι, έγινε το ανεπίσημο ποτό της ΔΕΘ.
Η γλώσσα και η κουλτούρα του φραπέ
Ο φραπές είναι ελληνικής επινόησης αφρώδης κρύος καφές , που φτιάχνεται με στιγμιαίο καφέ, νερό, ζάχαρη, προαιρετικά γάλα και πάγο. Ονομάστηκε από τη γαλλική λέξη frappé (χτυπημένος), αλλά στα ελληνικά προσαρμόστηκε σε «ο φραπές», κατά το πρότυπο του καφέ. Στην καθημερινότητα έγινε «φραπεδιά», «φραπόγαλο» ή «τουριστικός» (γλυκός με γάλα). Ένα ρόφημα που πέρασε στη γλώσσα, στο lifestyle και στη μνήμη.
Θεσσαλονίκη και φραπές: ένα lifestyle «χαλαρά»
Για τους Θεσσαλονικείς, ο φραπές είναι κάτι παραπάνω από καφές. Είναι στάση ζωής, είναι το «χαλαρά» που χαρακτηρίζει την πόλη. Από την παραλία μέχρι τα καφέ γύρω από τη ΔΕΘ, το πλαστικό ποτήρι με το καλαμάκι έγινε εικόνα-σήμα κατατεθέν. Έτσι, ο φραπές συνδέθηκε με την ίδια την ταυτότητα της Θεσσαλονίκης.
Η ΔΕΘ σήμερα και το αποτύπωμα του φραπέ
Σήμερα, η ΔΕΘ φιλοδοξεί να γίνει ένα υπερσύγχρονο εκθεσιακό κέντρο διεθνούς εμβέλειας, με πράσινες τεχνολογίες, ψηφιακή καινοτομία και νεοφυείς επιχειρήσεις. Όμως, παρά τα φώτα και τις διεθνείς συνεργασίες, ο φραπές παραμένει ο πιο αναγνωρίσιμος «ήχος» της Έκθεσης – το σέικερ που χτυπάει και ο αφρός που ξεχειλίζει. Ένα μικρό «ατύχημα» που έγινε εθνικό σύμβολο.
